/ 
/ 
Kominek
|
|
Kominek – nakryte palenisko zbudowane z wnęki umieszczonej w ścianie niewiele wyżej niż poziom podłogi, wystającego z lica ściany obramowania, na którym opiera się okap odprowadzający spaliny do przewodu dymowego.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Najstarsze kominki były znacznie większe, budowane na planie półkola z okapem podobnej wielkości. Umieszczano je najczęściej przy ścianach szczytowych, co ułatwiało prawidłowe wyprowadzenie komina. Budowane były z ciosów kamiennych, powierzchnia paleniska wykładana była najczęściej cegłą. Z czasem wymiary kominków uległy pomniejszeniu. Było to możliwe po udoskonaleniu wydajności kominków przez pochylenie ścian bocznych pod kątem 45° i zmniejszeniu głębokości wlotu do kanału dymowego. Oprawy zaczęto wykonywać z marmuru lub brązu. Najwspanialsze oprawy kominków pochodzą z okresu renesansu.
Do typowego wyposażenia kominków należał: ekran osłaniający palenisko, żelazne uchwyty na łuczywo, pogrzebacz oraz wilki (stojaki na drewno do opału). Kominki o nowoczesnej konstrukcji stosowane są coraz częściej w domach jednorodzinnych, zajazdach i podobnych budynkach.
[edytuj] Podział kominków
- kominki wolno stojące tzw. kozy
- kominki z wkładem kominowym, tzw. zabudowane
- kominki z otwartym paleniskiem
- kominki elektryczne
[edytuj] Podział funkcjonalny kominków
Ze względu na podawanie paliwa:
- kominki z palnikiem retortowym sterowanym automatycznie na pellet
- kominki opalane drewnem
Ze względu na rozprowadzenie ciepła:
- kominki z mechanicznym rozprowadzeniem ciepłego powietrza
- kominki z płaszczem wodnym wpiętym do instalacji C.O. i C.W.U.
- kominki mające oddać ciepło tylko do pomieszczenia w którym stoją - najprostsze
[edytuj] Kominki murowane
Kominki murowane, czyli "klasyczne" są kominkami na paliwo stałe. Zazwyczaj są one murowane ze specjalnej cegły zwanej szamotówką. Ich zaletą jest piękny wygląd, jednak znaczącą wadą, która dyskwalifikuje ich użycie we współczesnym budownictwie energooszczędnym jest otwarte palenisko, które wyrzuca ciepło z pomieszczeń poprzez otwarty komin.
Stąd rosnąca popularność wkładów kominkowych, w których można zamknąć ciąg kominowy odcinając dopływ powietrza, dzięki czemu ograniczamy straty ciepła w pomieszczeniu związane z wywiewaniem go przez komin.
[edytuj] Kominki elektryczne
Sięgają swoją historią aż 1892 roku. Ten typ kominków opatentowany został przez Brytyjczyków Cromptona i Dowsinga. Ich wynalazek miał niskie właściwości grzewcze i dopiero po wynalezieniu w 1906 r. przez Alberta Marsha żaroodpornego stopu zwanego "Nichromem" (stop niklu i chromu) udało się rozgrzewać kominki do wysokich temperatur bez ryzyka pęknięcia kominka, lub spowodowania pożaru. Pierwszy sprawnie działający kominek z użyciem nichromu wykonano w 1912 roku. Mimo energooszczędności i komfortu rozpalania kominków elektrycznych z pomocą tylko jednego wciśnięcia guzika, powraca moda na kominki dawnego typu – długo rozpalające się, ale również długo trzymające ciepło.
